Meer, Mees, Meester

Meer en Mees, twee dikke vrienden zitten in de klas bij een leuke meester, die mooi vertellen kan. De kinderen genieten elke dag weer van het eerste halfuurtje van de dag, de Bijbelles. Op een dag begint de meester de vertelling op een vreemde manier. Moet je horen.

Meer en Mees stormen de klas binnen.

'Hé, meester! Wat gaan we vandaag doen?'

Meester wrijft eens over zijn snor en zegt: 'Dat zullen jullie wel zien, hè?'

Och wat! 't Wordt vast fijn. Gauw in de bank gaan zitten. Stil Stt! De les gaat beginnen. Maar wat gebeurt er? Meester kijkt op het rooster. Je weet wel dat plan waarop staat wat voor les er aan de beurt is en bromt: 'O, zeg! Wat zie ik? Het vak liegen staat er niet op!'

De kinderen schrikken. Wat is dat nou? Meester neemt een potlood en besluit dat tekenen dan maar moet vervallen. Ze snappen er niks meer van. Geen tekenles? Mees houdt het niet langer uit.

'Meester. Dat is toch zonde. Ik weet zeker dat je op school geen les in liegen krijgt.'

Meesters snor wipt verbaasd omhoog. 'Wat zeg je me nou?'

'Nee!' roept de klas. 'We kunnen al liegen!'

'Alsjemenou! Hebben jullie dat diploma op de kleuterschool behaald?'

'Nee!' De klas is door het dolle heen. Dus slaat meester met de aanwijsstok op de bank. 'Goed dan. We slaan liegen over en gaan gelijk door naar stelen.'

'Dat hoeven we ook niet meer te leren.' zegt een meisje achteraan. 't Is Anneke. Ze krijgt gelijk een rood hoofd.

'Echt? Dus slechte dingen hoef je niet te leren. Dan is het toch waar wat er in de Bijbel staat... 'Uit het hart van een mens komen slechte dingen voort...' Het is gelijk stil geworden in de klas. Ze begrijpen drommels goed wat de meester bedoelt.

'Kinderen, kunnen we dat nou niet veranderen?' gaat hij verder. 'Laten we gewoon ons best doen om die zondige dingen niet meer te doen. We gaan het elkaar plechtig beloven. Wat vinden jullie daarvan?'

'Dat kan ik nooit volhouden.' zucht Mary eerlijk.

'Als je nooit meer ondeugend mag doen, vind ik het maar saai!' zegt Mees. 'Precies, Mees! Ons hart WIL gewoon slecht doen. Maar God wil ons veranderen. Hij belooft: 'Ik zal je een nieuw hart geven' Daar mag je onze Hemelse Vader zo maar om vragen.'

En dan vertelt de meester van de tollenaar Zacheüs, die een ander mens werd toen hij Jezus ontmoette. Meer en Mees kunnen zich helemaal inleven in die tijd van vroeger. Het lijkt wel of ze er zelf bij zijn als Zacheüs zijn geld uitdeelt aan de armen. Wat jammer dat het verhaal al weer zo gauw afgelopen is. Maar ja, de rekensommen wachten. Meer heeft moeite haar gedachten bij het werk te houden. Ze denkt nog over het verhaal na. Straks, al ze thuiskomt zal ze gelijk naar haar kamertje gaan. Jij raadt zeker wel wat ze gaat doen, hè? En Mees? Hij rekent lekker door en denkt alleen: 'We boffen maar met zo'n meester!'