De gestolen appels

'Die is voor u, juf.' zegt Wimpy met een geheimzinnig lachje. Hij geeft de juf van de bijbelwagen een lekkere appel.

'Mmm, heerlijk,' zegt ze blij, 'Kom maar gauw binnen. We gaan naar een mooi verhaal luisteren. Straks eet ik de appel wel op.'

Het wordt zoals altijd een gezellig uurtje. Toch kan Wimpy zijn gedachten niet bij het verhaal houden. Telkens dwaalt zijn blik af naar die rode appel. Hij heeft zo'n akelig gevoel van binnen, want die appel... heeft hij gestolen.

Als eindelijk alle kinderen weggehold zijn naar huis en ook Wimpy met een paar vriendjes buiten staat, pakt juf de appel. Ze neemt een grote hap. Chris, die nog even helpt met vegen kijkt haar onderzoekend aan.

'Smaakt hij echt lekker, juf?' vraagt hij.

'Ja hoor! Heerlijk!'

Chris veegt gedachteloos met de bezem over een kleverig plekje.

'Die heeft Wimpy gestolen,' flapt hij er dan uit.

Juf stopt met eten. Zou dat echt waar zijn? Ze kijkt naar buiten. Ja, ze merkt wel dat Wimpy ergens op staat te wachten. Snel zendt ze een gebedje op tot God. Dan roept ze Wimpy. Die komt natuurlijk niet alleen. Z'n vrienden willen ook van de partij zijn.

'Heb jij die appel gestolen, Wimpy?'

'Ja,' klinkt het uitdagend. 'En zij hebben er ook allemaal één gepikt.'

Ze kijkt ze een voor een aan. De knullen kijken terug met een gezicht van: 'Nou èn...?'

Ineens weet juf wat ze moet doen. Ze neemt het hele stel mee naar de winkel en koopt een kilo appels. Voor elke gestolen appel geeft ze er weer een terug aan de verkoopster. De jongens krijgen nog een goede raad mee naar huis.

'Doe dat nooit meer en vraag de Heer Jezus om vergeving.'

Tegen de winkelpui staat kauwgomkauwend een grote knul, Cor geheten. Hij smaalt: 'Denkt u nou echt dat ze het nooit meer zullen doen? Nou daar zal ik wel voor zorgen, hoor!'

Lachend loopt hij weg. Dan gaat juf ook maar naar huis.

De volgende weken heeft ze steeds last van Cor. Hij smijt met grote klodders viezigheid naar de bijbelwagen. Toch stapt hij op een keer zomaar de wagen binnen als ze een extra gezellige middag heeft georganiseerd.

Wat opgelaten zit hij achterin te luisteren naar het bijbelverhaal. Ja, hij blijft zelfs hangen als de kinderen al weer naar huis zijn. Juf doet maar net alsof hij lucht is.

Dan zegt Cor schutterig: 'Je weet wel waar ik aan denk, he?'

Juf knikt en gaat naast hem zitten. Even is het stil tussen die twee.

'Zou Jezus me nog wel motten?' klinkt het verlegen.

Wat denk je dat tante Lineke zegt?

'Natuurlijk vergeeft Jezus ons alle zonden, als we er maar echt spijt van hebben.'

Samen bidden ze tot de Hemelse vader.

En het wordt een echte feestdag voor Cor.