Het eigenwijze ruimtevaardertje

Vijf, vier, drie, twee, een... zero! Pfammm! Pfammm!

Daar gaat een ruimteschip de lucht in. De kolonel van het schip is Willem. Een paar minuten later vliegt hij met een duizelingwekkende vaart rond de aarde. Willem neemt contact op met het grondstation.

'Hallo, Cape Karnaval. Hier Speedy. Ontvangt u mij? Over...' Er kraakt iets door de luidspreker en dan hoort hij: 'Ja, hallo, Speedy. Hier aarde. U had een goede start. Gefeliciteerd. Geef de luchtdruk eens op, die in de cabine is. Over.'

Maar Willem heeft helemaal geen zin om al gelijk aan het werk te gaan. Hij heeft het warm. Een slaapje zou hem goed doen. Het was ook zo'n spannend begin.

Dus roept hij: 'Hallo aarde, hier ruimteschip Speedy. Ik heb geen zin om de luchtdruk op te nemen. Ik ga een beetje slapen. Het is hier warm. Kan er geen raampje open?... Over!'

De lui van de aarde beginnen dan vreselijk te schreeuwen.

'Niet doen, Speedy. U bent in groot gevaar.'

'Hè?' denkt Willem, 'Dat gezeur. Ik trek de stekker er maar uit. Ze denken zeker dat ik niet weet hoe je een ruimteschip moet besturen.'

Hij probeert een raampje open te zetten. Als dat niet lukt doet hij maar even de deur open. En dan... Pfang!

Het hele ruimteschip naar de maan. Nooit heeft iemand meer iets van Willem gehoord.

Zoals het voor Willem belangrijk was om stipt de bevelen van het grondstation op te volgen, zo belangrijk is het voor een Christen om nauwkeurig te doen wat God zegt, anders gaat het vreselijk mis in ons leven.

Over en sluiten maar.