Ik durf niet naar de Universiteit

Pieter was van de Kleuterschool naar de Lagere school gegaan. Nu is dat maar een klein stapje, want je gaat gewoon van groep twee naar groep drie op de basisschool. Maar een aantal jaren geleden was dat een hele stap.

Op de Kleuterschool mocht je spelen. In de Lagere School moest je leren. Pieter vond er niks aan. Als het aan hem lag zou hij de hele dag spelen. Eens op een dag praatte hij erover met z'n vader. Die zat echter net de krant te lezen en zei ongeïnteresseerd: 'Er is niks aan te doen, Pieter. Je zult nog veel moeten leren. Eerst zes jaar Lagere school, dan vier jaar Middelbare school en daarna misschien nog naar de Universiteit. Zo is het leven nu eenmaal.'

Pieter liep teleurgesteld weg. Hij bleef erover piekeren. Zo gingen een paar dagen voorbij.

Op een dag toen hij opvallend stil zat te spelen, merkte moeder op dat er wat was.

'Pieter, waarom ben je zo stil?' vroeg ze. Pieter kon zich niet langer inhouden. Hij barstte in tranen uit en zei: 'Mamma, ik durf niet naar de Universiteit!'