Als een brullende leeuw

Als een leeuw trek heeft in apenkarbonade, gaat hij naar de apenrotsen. Daar springen er zoveel rond, dat het water hem in de bek loopt. Er is echter maar één probleem. Hij kan niet bij ze komen. Ze zijn allemaal veilig op de rots. Maar... de leeuw is slim. Hij begint gewoon te brullen. Oewahh!

De apen raken helemaal in paniek. Ze gaan springen en gillen. Sommigen pakken een tak vast. Echt, ze schreeuwen het uit van angst. En de leeuw maar brullen. Plotseling valt er een aap van angst naar beneden. Hij rolt langs de rots en de leeuw sleept het slachtoffer tevreden mee. Wat stom van die apen, hè?

Ze hadden rustig kunnen blijven zitten. Ze hadden ook 'sliep uit' kunnen roepen.

Hun angst had hun parten gespeeld.

Onze rots is God. De duivel kan ons niets doen ook al brult hij nog zo hard.