De voetbalwedstrijd

Coen is met zijn vader een balletje aan het trappen op het grasveld in de tuin van opa en oma.

Maar mamma en Femke willen meedoen.

Denk je soms dat meiden niet kunnen voetballen?

Echt wel.

Ze maken er een wedstrijdje van. Senne dreutelt wat rond met haar kleine pootjes.

Ze vindt een grote plastic auto, waar ze koninklijk in gaat zitten om het spel te bekijken.

Nederland tegen Tsjechoslowakije.

Coen doet maar even zijn schoenen uit, dat loopt beter. Hij heeft zweetbandjes om zijn enkels.

Zijn sokken zijn pikzwart geworden, dus doet hij die ook maar uit.

Oma moet scheidsrechter zijn. En opa? Die kijkt alleen maar.

Coen gaat gauw nog even een tellertje halen, dat bij een tafelvoetbalspel hoort.

O ja, hij heeft ook nog een gele en een rode kaart nodig.

Zal hij papiertjes kleuren?

Welnee, oma heeft altijd gekleurd papier in huis.

“Oma, we hebben maar twee kaarten nodig hoor, doe die andere maar weg.”

Tja, dat is andere koek dan wat die scheidsrechters op de tv doen!

De wedstrijd begint.

“Pap, blijf nou toch in het doel staan!” schreeuwt Coen als mamma met een noodgang aan komt zetten.

Te laat. Het is een- nul voor Nederland!

Coen is snel, maar Femke is slim. Ze schiet de bal gewoon tussen mamma’s benen door, mis. Net op tijd weet Coen, die goed is in verdedigen, de bal de andere kant op te trappen.

“Pas op de plantjes van oma!” roept mamma. Ze let zeker niet goed op, want de bal gaat in het doel van de meiden.

Een-een.

Ja, Femke kan ook moeilijk spits en keeper tegelijk zijn! Waarom let mamma dan ook niet beter op?

Rooie kaart schreeuwt oma op zeker moment.

Wat is er gebeurd?

Pappa en mamma vochten om de bal en mamma duwde pappa weg.

Mamma vindt dat het niet terecht is.

“Dan moeten we maar even de herhaling zien,” zegt oma.

Heel langzaam draait mamma om pappa heen en ja nou ziet oma het wel.

Papa en mamma krijgen allebei een gele kaart.

Ik had echt niks gedaan hoor, protesteert pappa.

De wedstrijd gaat nog een tijdje door.

Coen raakt geblesseerd aan zijn voet en Femke haar beenspieren moeten gemasseerd worden.

Is er geen EHBO-er? Ja, pappa, die werkt op de ambulance, maar nu is hij even vrij hoor! Dan doet oma het maar. Die kun je voor alles inzetten.

Het eindigt voor de rust in vijf- zes voor Tsjechoslowakije.

Pappa is bekaf. Mamma ook. Coen en Femke gaan water drinken bij de kraan.

“Gelukkig is het maar een halve wedstrijd,” denkt het grote konijn met zijn lange oren. Hij vond al dat gebal maar niks.