Kerkbanken huren

Rond 1850 was er in Amerika een jongeman, Dwight Moody geheten, die graag wat voor de Heer Jezus wilde doen, maar hij wist niet goed wat. Spreken kon hij niet, althans, dat dacht hij. Dus moest hij iets anders verzinnen. In die tijd kon je plaatsen huren in de kerk.

'Wel,' dacht Dwight, 'ik huur niet alleen een plaats voor mijzelf, maar nog een paar plaatsen meer. Ja, ik zou wel een hele bank kunnen betalen.'

Zo gezegd, zo gedaan. 's Zondags ging hij voor de kerkdienst de straat op en nodigde jongelui uit om mee te gaan naar de kerk. Al gauw was zijn bank steeds bezet.

'Ik zou best nog een paar banken kunnen huren,' vond Dwight. Hij was zo ijverig bezig, dat hij tenslotte vier banken in gebruik had voor de schoffies van de straat.

Later is Moody prediker geworden en wat voor één. Zelfs de president van de Verenigde Staten, Lincoln, dezelfde die ook de slavernij heeft afgeschaft in Amerika, was onder zijn gehoor. Toen had Moody niet genoeg aan vier banken, zelfs de grootste kerken of gebouwen waren nog te klein om het aantal luisteraars te bergen. Soms ging Dwight maar buiten prediken, omdat een veel grotere massa mensen buiten stond dan binnen.

Ja, Moody werd een van de grootste zielenwinners voor de Heer Jezus, die de wereld heeft gekend.