De Wereldrecordhouder die in God geloofde

Jij hebt misschien nog nooit van hem gehoord, maar in de jaren twintig was Eric Lidell een beroemde hardloper. Op de universiteit, waar hij voor predikant studeerde kwam Eric er rond voor uit dat hij een christen was. Toch mochten ze hem allemaal graag. Zodra zijn studie het maar even toeliet, was hij op de hardloopbaan te vinden. Hij trainde en trainde... Het resultaat was niet mis. Op verschillende wedstrijden kwam hij als kampioen uit de bus en werd tenslotte Brits recordhouder op de honderd meter.

Hij, Eric Liddell, de Schot!

Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen, dat alle Schotten beretrots op hem waren toen het bericht kwam, dat Eric het land mocht vertegenwoordigen op de Olympische Spelen in Parijs. Maar toen kwam de klap voor zijn fans. Eric weigerde om de honderd meter te lopen. Weet je waarom? Die wedstrijd zou op zondag gelopen worden. Eric wilde niet werken op de rustdag van God. Iedereen was vreselijk teleurgesteld, dat snap je. Er was echter nog een klein lichtpuntje. Eric kon nog uitkomen op de 400 meter. Die wedstrijd was vrijdags. Hiervoor had hij niet getraind. Het zou echt zwaar worden.

Op vrijdag 11 juni 1924 moest hij lopen tegen twee sterke tegenstanders, een Zweed en een Zwitser, beide wereldrecordhouders op de 400 meter. Wat was hij zenuwachtig. Vlak voor de race gaf iemand hem een briefje.

Weet je wat erop stond?

'Als jij God eert, zal God jou helpen.'

En zo gebeurde ook. In 47.6 sec. liep Eric die 400 meter. Daarmede vestigde hij een nieuw wereldrecord. Reken maar dat er in Schotland gejuicht werd.

Eric Lidell is later zendeling naar China geworden.