Indiaan die God zocht

Toen Bruce Olson, een zendeling onder de Indianen op een keer door het oerwoud liep, hoorde hij een klagelijk geluid. Nieuwsgierig geworden ging hij op onderzoek uit waar dat vandaan kwam. Wat hij toen zag zou hij nooit meer vergeten. Er was een Indiaan die een twee meter diep gat had gegraven. Daarin zat hij verdrietig te roepen: 'O God, kom alstublieft uit de grond!...'

In een boom er vlakbij zat zijn vriend. Hij kauwde op een speciaal soort bladeren en riep met volle mond: 'O God, kom alstublieft over de horizon!...'

'Waarom doen jullie dat?' vroeg Bruce in hun taal.

De mannen vertelden dat de broer van een van hen was gestorven ver van huis. Nu dachten ze, dat die broer nooit naar God zou kunnen gaan. Zijn ziel zou altijd moeten dwalen. Daarom wilden ze aan God vragen om hem nieuw leven te geven, zodat die broer gewoon in z'n eigen land zou kunnen sterven en WEL bij God komen.

Bruce dacht ernstig na.

'Weet jij soms waar God is, Bruce?' vroegen ze.

Gelukkig wist hij dat. God zit niet in de grond. Hij is ook niet achter de horizon. Hij woont daar, waar iemand Hem uitnodigt in zijn hart en dat is heel dichtbij.