Hersens heeft hij niet

Een aantal jaren geleden werkte er eens op een groot zeeschip een gelovige matroos. Hij had veel vrienden onder de bemanning, maar de kapitein had een hekel aan hem. Dat kwam omdat Humphry nog al eens over de bijbel sprak. Hoewel de kapitein hem vaak de vervelendste karweitjes liet opknappen, was de vrolijke matroos niet klein te krijgen. Op een dag toen een gedeelte van de bemanning op het achterschip aan het werk was, wilde de kapitein hem eens goed voor gek zetten.

'Zeg mannen,' zei hij, 'Zien jullie de mast?'

Ja, die zagen ze.

'Mmm... Die bestaat dus... En zien jullie de vlag?'

Ja, die zagen ze ook.

'Die bestaat dus ook en... zien jullie de stuurman in de stuurhut?'

'Ja, daar staat'ie. Hé Simon!' schreeuwden ze geinig.

'Die bestaat dus ook,' grijnsde de kapitein. 'Maar zien jullie Humphry z'n God?'

'Nee!'

'Die bestaat dus niet!' constateerde de kapitein en draaide zich triomfantelijk om.

'Hoho! Wacht even, kapitein,' riep Humphry, terwijl hij hem bij de mouw greep, 'Ik heb ook nog een vraag aan de jongens te stellen. Mag het even?'

De kapitein kon om zijn gezicht niet te verliezen niet anders doen dan nog even te blijven wachten.

'Matrozen, zien jullie de kapitein?' vroeg Humphry. Ja, die zagen ze. Waar zou Humphry naar toe willen?

'Zien jullie zijn gouden knopen en zijn strepen?'

De stemming steeg. Ze waren wel in voor een lolletje. 'Ja!' klonk het uitgelaten. 'Mooi zo! En zien jullie zijn verstand?' 'Haha! Nee!'

'Dat heeft hij dus niet,' grapte Humphry. De kapitein kreeg een kleur als vuur en liep met grote stappen weg. De geschiedenis vermeldt niet of de plagerijen voortaan voorbij waren, maar de kapitein had wel een lesje gehad.