Nee is ook een antwoord (Lees voor)
Er
was eens een meisje van drie, Amy geheten. Ze woonde in een mooi huis bij de
zee met een stel leuke broers en zussen en lieve ouders. Amy vond blauw de mooiste
kleur van de wereld, want dat was de kleur van de zee en van de
vergeet-mij-nietjes in de tuin. Daarom ging ze op een avond op haar knieën en
bad: 'Lieve Heer Jezus, geef me alstublieft blauwe ogen als ik morgen wakker
word.'
De
volgende morgen werd ze met een feestgevoel wakker.
'Wat is het voor een dag?
Is er soms iemand jarig?' dacht ze. Ineens wist ze het weer. Het was een
feestdag, want vandaag kreeg ze blauwe ogen. Snel kroop ze uit haar bed, schoof
een stoel bij de spiegel en keek.
Een paar prachtige bruine
ogen kijkt haar aan. Wat vreemd, de Heer Jezus had haar gebed niet verhoord.
Teleurgesteld holt ze naar de slaapkamer van haar ouders en vertelt alles aan
haar moeder.
Die
gaf haar dochter een heel simpel antwoord. Ze zei: 'Amy, néé is ook een
antwoord!' (wordt vervolgd na de vragen)
Vraag aan de kinderen:
Ben
je tevreden met je uiterlijk. Wat vind je van mensen die zich laten veranderen
in Extreme Makeover en zulke programma’s? Wat vind je leuk aan jezelf? Zou God
je met een bepaalde bedoeling zo hebben gemaakt als je bent?
Blijf
je altijd zoals je nu bent?
Je
hebt een lichaam, een ziel en een geest. Zou een gehandicapte van binnen wel
heel mooi kunnen zijn? Zou je met een heel mooi iemand bevriend willen zijn,
die een rotkarakter heeft? En als je geen geest zou hebben zou je dan een dom
blondje zijn?
(vervolg) Later werd wel duidelijk waarom de Heer Jezus nee had gezegd. Amy had
die bruine kijkers hard nodig toen ze als zendeling naar India vertrok. Ze
redde honderden kinderen die in de tempels als slaven werkten, verkocht of
weggegeven door hun ouders. Doordat ze haar gezicht met koffie bruin maakte
en... doordat haar ogen bruin waren kon ze de tempels binnenkomen. Gelukkig had
Jezus haar gebed niet verhoord, toen ze vroeg om blauwe ogen.