* Vlek maken
Laat de kinderen eens een lekkere vlek maken op een stuk papier. Vouw
dubbel en weer open. Zo’n vlek lijkt op een vlinder of zo. Wat zie je er in?
Kun je van een vlek ook iets moois maken?
Er was eens, in de tijd dat de kinderen op school met inkt schreven,
een kind dat een vlek in haar schrift had gemaakt. Ze dacht dat de meester wel
boos zou zijn, maar toen ze de volgende keer haar schrift opendeed, had de
meester van de vlek een leuke tekening gemaakt. In plaats van de lelijkste
bladzijde in het schrift was het de mooiste geworden.
* Mimestukje
Meneertje Iemand en de zak met zonden.
Karakter: Iemand die ons allemaal voorstelt.
Benodigdheden: Een grote zak met een touw dichtgebonden.
1. IEMAND komt op, blij, zonder zorgen, nonchalant. Hij doet alsof hij
fluit, zwaait met zijn armen, huppelt.
Dan ziet hij de zak. Hij stopt, onderzoekt hem nauwkeurig zonder aan te
raken. Hij is duidelijk onder de indruk.
2. Zijn houding verandert in geheimzinnig. Hij kijkt naar links en
rechts. Omzichtig grijpt hij de zak en loopt
ermee weg, trots over wat hij in handen heeft.
Nog eens links en rechts kijken. Niemand heeft het gezien. Hij wil de
zak opendoen, maar dan hoort hij zogenaamd God roepen.
Schaapachtig kijkt hij naar boven. Hij begrijpt dat God alles zag. Zijn
ogen gaan een paar keer van de zak naar het plafond.
3. Zijn houding verandert weer. Hij streelt de zak en knuffelt hem. Hij
kijkt opstandig en koppig naar boven.
Hij gaat staan en probeert de zak te verbergen achter zijn rug, maar
dat gaat niet goed.
4. Plotseling heeft hij een idee. Hij reikt naar boven met één hand,
maar de andere hand houdt de zak stijf vast. Iets gaat er echter goed fout. Hij
kan God niet vinden. Hij doet zijn andere hand voor de ogen en graait in de
lucht. Hij schudt zijn hoofd vol verdriet, want hij kan Hem niet vinden.
Tenslotte met slechts één vinger op de zak strekt hij zijn hele lichaam
zover mogelijk ervan af. Hij kijkt weer omhoog, zoekend. Verdrietig,
gefrustreerd veegt hij een traan van zijn ogen af.
5. Nog eenmaal kijkt hij naar de zak. Dan ineens besluitvol, trekt hij
zijn hand van de zak af, kijkt omhoog en knikt met zijn hoofd: ja! Hij heeft
besloten God te volgen. Met zijn rug naar de zak gekeerd, reikt zijn hand naar
de hemel. Hij glimlacht. Hij omhelst zichzelf en klikt zijn hielen tegen
elkaar. Voor de eerste keer sinds hij de zak zag kijkt hij weer gelukkig.
Zonder verder om te kijken, loopt hij weg.
* Fotokarton
Als je wit glanzend dun karton hebt, kun je er met rood dingen op
schrijven, bijvoorbeeld het woord zonde. Kijk je dan door een rood
cellofaanpapiertje, dan zie je die woorden niet, omdat het rode cellofaan de
rode letters absorbeert. God vergeeft je zonden, want Hij kijkt door het bloed
van Jezus.